Ik ben iemand die niet van kaartspelletjes houdt. Het heeft één geen leuke poppetjes die ik moet verplaatsen, geen dobbelsteen die het spannend maakt, toch voor het grote deel een kansspel, er is geen leuk en spannend spelbord nodig… Tja, genoeg redenen voor mij om kaartspellen niet leuk te vinden. Er is één uitzondering en dat is het ordinaire ‘kaartje blazen’. Lezers die een studentenleven hebben gehad weten hoe het gaat. Nou voor de zielie-pieties even een korte uitleg. Je vult eerst een glas met drank, maakt niet uit welke drank je gebruikt, liefst sterk en vies. Je legt vervolgens de kaarten op de rand van het glas, erover heen dus. Je zet het glas met de kaarten erbovenop midden op de tafel. De personen die meedoen moeten één voor één de kaarten eraf blazen. Regel 1. er moet minimaal één kaart vanaf geblazen worden, anders -> drinken! Regel 2: je mag niet de laatste kaart eraf blazen, anders drinken! Nou na een paar keer gedronken te hebben kun je niet meer blazen en wordt je dronken en nog dronkerder! Leuk leuk!
Maar goed, iedereen heeft de pokerhype meegemaakt die de afgelopen jaren weer naar boven is gekomen! Op internet, op de tv, vrienden onderling, toernooien en ga zo maar door! Voor mij is het echt onverklaarbaar waarom het leuk is … Ik kan me wel begrijpen dat met je vrienden een spelletje speelt voor de gezelligheid. Maar om echt puur voor het geld te gaan, nee dat kan er bij mij niet in!
Feitelijk is de kans dat je geld verdient aan pokeren zéér, zéér klein. Je kan één of een paar keer winnen, maar afgewogen tegen de keren dat je hebt verloren, kun je bijna nooit zeggen dat je winst hebt gemaakt. (even de professionals buiten beschouwing gelaten, die gewoon kei hard gesponsord worden en niet meer met hun eigen geld spelen)
Nu heb ik een lieve vriendin die dus ook helemaal hotel-de-botel van pokeren is. Toernooitje hier, toernooitje daar. Is het niet live dan is het wel via internet! Het gevolg: ruzies omdat ik het zinloos geld over de balk strooien vind, en zij vind het gewoon een hobby, betaald met haar eigen centen. Haar weerwoord is dan ook vaker: "jij zuipt het op, en ik speel het op, what’s the difference?".
Nu heb ik toevallig gelezen in een artikel op psycholoog.net dat de drang om te gokken in je hoofd zit. Nou dat is natuurlijk niet echt iets nieuws… waar moet het dan vandaan komen? Je dikke teen? Ik lees verder….
Het blijkt dus dat uit een nieuw onderzoek is gebleken dat gokken zorgt voor veranderingen in de hersenchemie. Die verandering zorgt ervoor dat men doorgaat met gokken, ondanks het vele geldverlies. Als een gokker de resultaten van zijn (of haar) de resultaten van zijn poging om te winnen afwacht scheiden de hersenen het stofje dopamine uit. De precieze functie van dopamine is nog steeds een vraagteken. Ze weten wel dat de stof werkt als een soort bekrachtiger. En dat heeft als gevolg dat als gedrag gevolgd wordt door een toename van dopamine, de kans op herhaling erg groot is. Uit eerdere onderzoeken is zo ook gebleken dat verslavende drugs en nicotine ook zorgen voor toename van dopamine in de hersenen. Het is dus gewoon keihard een verslaving, en niet meer leuk een spelletje spelen…. Geen hobby dus in mijn ogen.
Maar is mijn drankgebruik in het weekend als hobby te zien? Ik weet het niet…. Misschien is ‘the difference’ dan toch niet zo groot… Drinken levert nooit geld op, alleen koppijn… maar wel hele leuke feestjes, danspasjes, gesprekken en avonturen!
Eén lichtpuntje aan het hele verhaal over gokken en de stof dopamine…. Dopamine komt ook vrij in de hersenen van een verliefd persoon…
