Zoals sommige misschien al weten ben ik niet echt iemand die graag alleen is. Sterker nog ik hou er niet van om alleen te zijn.... Als ik alleen ben kom het bijna nooit voor dat ik even helemaal niets doe... Als ik alleen ben ga ik of mijn vrienden bellen, computeren, poetsen, wandelen met de hond, op bezoek, werken, of in een keer iets repareren in huis wat al een half jaar aan het wachten is..... Ik ontwijk het gevoel van alleen zijn, ik hou mezelf bezig om maar niet te voelen dat ik alleen ben...
Waarom ik dat heb? "Geen idee?'" Moeten we overal wat achterzoeken? Nee ik denk het niet... dus laten we maar gewoon aannemen dat het komt door het vroegere kuddegedrag van apen ofzo.. wat dat ook mag betekenen...
Maar goed.. een analyse trekken van mezelf vind ik niet fijn.. het moet allemaal niet te dichtbij komen.. want dan wordt het eng in Linda's-land. Dus ik ga gewoon verder met mijn verhaal...
Er zijn momenten dat zelfs IK het fijn vind om even van deze aardbol te verdwijnen. Om gewoon even niets aan mijn hoofd te hebben, even nergens aan te denken, even niets te doen.... Die momenten kan ik het beste invullen door in de auto te stappen. Om deze autorit tot een perfecte 'even niet aanwezig op deze aardbol-rit' te laten worden dienen er een aantal factoren aanwezig te zijn:
- een auto
- te vinden autosleutels
- het moet buiten donker zijn
- rit moet minimaal 15 minuten duren
- ik moet alleen aanwezig zijn in de auto
- CD van anouk moet aanwezig zijn in de cd-speler
- niet geheel onbelangrijk de auto moet starten
Op het begin van de autorit moet ik nog even wat voorbereidingen treffen.... cd erin, goed zitten,riem om, geluid iets harder, spiegels goed... haar gechecked... START!
Na een aantal minuten rij ik op een donkere weg, Anouk al schreeuwend te ondersteunen met haar zang, kijkend om me heen... naar de lichtjes die voorbij flitsen.... tegenliggende auto's zijn niet meer dan twee lichtgevende rondjes.... niemand die me kan zien... ! Niemand die me even kan bereiken, niemand weet waar ik precies ben, niemand weet dat IK het ben in de auto...
En ik...? Ik ben even alleen met Anouk, zonder dat Anouk het doorheeft... Even helemaal alleen...
Heerlijk!! Op die momenten kan ik alles even loslaten... even helemaal leeg zijn, mezelf zijn met mijn lelijke gezang, op weg naar een vriend of vriendin, die vervolgens het uitstellen van de confrontatie met alleen zijn weer van me overneemt...!
