De roze brief

14 juli 2009.

Ik leg de hoorn van de telefoon met een harde knal in het toestel. Voor me ligt een roze brief. Rechtsboven op het briefpapier staat vermeld 'Dwangbevel In naam der Koningin'.

Ja je schrikt als je die op je deurmat krijgt. Misschien niet meteen want wie is er inmiddels niet al gewend aan de blauwe enveloppen? Maar dan je maakt hem open en er komt een roze brief uit. 'oej, dit is iets menens' bedenk je je meteen. Ik lees de brief niet eens ik bekijk direct de getallen die erop gedrukt staan '€ 887,00' zie ik als laatste getal staan. In mijn achterhoofd weet ik dat ik op een roze brief niet hoef te zoeken naar de prettige woordjes 'terug te ontvangen'. Ik zie alleen nog maar staan 'Totaal bedrag verschuldigd ....... ' Godver!
Ik kijk nog even naar de brief en begin dan toch maar de tekst te lezen...Ik denk heel even: 'Als onze Willem straks Koning wordt zal dit briefpapier dat blauw worden?' Nee de gedachte eraan vrolijkt me niet op na het lezen van de volgende zin 'Binnen twee dagen te betalen'.

Op mijn werk bel ik de belastingdienst. Bij de tweede poging weet ik welke keuze ik in het menu moet maken. Een vriendelijke mevrouw neemt de telefoon op. Ik leg mijn probleem uit:

L: 'Beste mevrouw ik krijg op mijn deurmat een roze brief dat ik binnen twee dagen een bedrag moet overmaken, ik heb dit altijd in termijn betaald en betaal netjes maandelijks een bedrag aan jullie terug.'
B: 'Beste mevrouw dat kan kloppen, ik haal even de gegevens erbij'.

L: 'Bedankt mevrouw'.

B: 'Mevrouw Wijnhoven? Ik zie dat u in de maand april te laat heeft overgemaakt, dan vervalt de betalingsregeling en dient u het bedrag in een keer te betalen of een nieuwe betalingsregeling af te spreken met ons.
L: 'Beste mevrouw, ik heb nooit een betalingsregeling met jullie afgesproken op de acceptgiro's die ik van jullie krijg staat op dat je het in termijn kan terugbetalen etc. etc. Niet eens een deadline voor te betalen!'.

B: 'Sorrie mevrouw u heeft een aanmaning gehad en deze niet betaald'

Ik kijk naar mijn huiswerk, ik heb alles op een rijtje gezet en zeg

L: 'mevrouw ik heb gewoon de laatste acceptgiro gekregen op 9 juli, jullie roze brief krijg ik op 14 juli, in die vijf dagen heb ik geen aanmaning gekregen!.

B: 'Beste mevrouw u heeft toch in april het bedrag te laat overgemaakt'

L: En daar komen jullie in de maand juli achter? Ow nee wacht even jullie komen er in 2009 achter dat ik in 2007 teveel heb ontvangen? Nee jullie zijn lekker op tijd! Stik er maar in, ik betaal het wel in een keer plus die klote boete van € 84 euro's, dan ben ik er tenminste ervan af! Leuker maken jullie het zeker niet en makkelijker al helemaal niet!

Ik heb er meteen spijt van dat ik zo reageer tegen die mevrouw, die mevrouw doet ook gewoon haar werk... en ik vind het voor haar al héél zielig dat ze dit werk heeft. Mijn welgemeende excuses mevrouw de belastingdienst!

Gisteren bij een BBQ met vrienden komen wat frustraties los over de belastingsdienst. Ieder van ons, 6 personen, heeft 'schulden' bij de belastingdienst die we in termijnen terug aan het betalen zijn van onze beginnersloontjes! Dat moet toch anders kunnen?

28 juli 2009

Ik ben net 2,5 uur thuis vanuit mijn werk. Op het einde van de dag had ik nog een bespreking over een project. Heel kort is ons doel om systemen aan elkaar te koppelen om gegevens met elkaar uit te wisselen zodat er niet op verschillende plaatsen in vijf verschillende systemen zaken geregistreerd worden die allemaal met elkaar te maken hebben. Doel alles op één centraal punt bij elkaar brengen zodat, alle betrokken er inzage in hebben en het ook op één punt beheersbaar maken.

Doordat het best een heftig gesprek was tussen diverse afdelingen, gepaard met discussies, ben ik een wandelingetje gaan maken met Bootje....

Waarom heeft Nederland niet één orgaan die systemen van de overheid of verschillende instanties aan elkaar koppelt? Denk maar eens na wat er allemaal wordt geregisteerd en op hoeveel verschillende plaatsen, in verschillende systemen? Het is in deze tijd toch helemaal niet meer nodig om dingen zelf uit te gaan zoeken, vervolgens op te sturen en vervolgens ook nog afgerekend worden op fouten berekeningen, twee jaar na data!

Je krijgt bij je geboorte een persoonlijknummer, die hou je voor de rest van je leven en is indentiek. Als je dan nagaat dat al het gezeik met terugbetalingen, subsidies zaken aanvragen etc. afhangt van een aantal geregisteerde zaken: je inkomsten, je leefsituatie, opgebouwde schulden etc. Je inkomsten ligt ergens vast, namelijk bij je werkgever, die registeren in een systeem wat ze maandelijks aan je betalen. Je leefsituatie: je staat ergens ingeschreven in de gemeente met een adres of je nu huurt of gekocht hebt. Gegevens zijn ervan bekend, zelfs de aanschafwaarde van je huis. Je opgebouwde schulden zijn bekend bij je schuldeisers, en ook geregisteerd in een systeem. Zo is alles wel ergens geregisteerd.

Waarom is er niet één iemand in heel fucking Nederland die zich 3 jaar opsluit en zorg dat deze systemen met 'elkaar praten' zodat een Nederlander niks, maar dan ook niks meer hoeft te doen als het gaat om allerlei onduidelijke aanvragen, maar gewoon krijgt waar hij of zij recht op heeft. Denk aan, zorgtoeslag, huurtoeslag, hypotheek, inkomstenbelasting, teruggave bij de belasting, diverse subsidies etc. etc.

Waarom niet mevrouw de Koningin met je roze briefpapier?

Dit zorg voor heel wat minder stress onder de Nederlandse bevolking, verder kom je de mensen die helemaal niets meer snappen van dit soort zaken tegenmoet (ouderen, iets minder inteligente mensen, mensen met uitzonderlijke situaties e.d)

Misschien zal de mevrouw van de belastingsdienst zelfs een complimentje krijgen omdat iemand subsidie krijgt waar men zelf nooit aan gedacht had?

neergestort

Het seizoen is weer begonnen... er zijn inmiddels al heel wat kruisjes op de aftelkalender op de koelkast gezet... wit zand mag onze teentjes weer gaan kietelen, kleine visjes mogen de huidschilvers van onze melkflesjes afeten en we kunnen weer lekker hutje-mutje op een strand, camping of terras gaan zitten...

De eerste vakantie in het buitenland zit er voor mij ook alweer op... heerlijk, lekker even helemaal niets doen... Lekker goedkoop naar Spanje gevlogen...!

Sommige mensen hebben een angst voor het vliegen. Ikke niet, vind het altijd wel spannend...

We zitten en iedereen heeft netjes de gordel om, dan begint het bandje... "welkom aan boord van de .........., dit vliegtuig is voorzien van 6 nooduitgangen , twee ervan bevinden zich aan de voorzijde van het vliegtuig..." De dame en de heer in het gangpad laten zich van hun beste kant zien, en wijzen met beide armen dezelfde richting op. Ze hebben een happyface op...een aantal mensen in het vliegtuig kijken naar de dame en heer voor entertainment. Ik kijk naar het kaartje op achterzijde van de stoel van mijn voorganger. Ik kijk naar de plaatjes...

Als we gaan neerstorten komen eerst de mondkapjes met zuurstof uit het plafond. Alsof je tijdens het neerstorten nog zoiets hebt van 'laat me nog langer leven en helder in mijn hoofd zijn om alles goed mee te maken'. Ik bedenk me dat je er misschien beter geen gebruik van kan maken.

Dan heb je ook nog de glijbanen die automatisch opgepompt worden, hakjes uit, oorbellen uit, armen gekruist voor de lichaam en roetsen maar ! Heeft dat niet alleen zin als je al een klap op aan te het water of de grond hebt overleefd? Want waar moet je tijdens een neerstorting heen willen roetsen? Maar voordat je van de glijbaan afgaat in het water is het wel verstandig om je reddingsvest aan te doen. Want als je een klap op het water hebt overleefd en je bent in de staat je schoenen en oorbellen uit te doen, dan is het wel lullig als je niet blijft drijven voor een paar uur.