Er staat een boodschappen tas bij mijn ouders in de auto. ‘Hier Lin, dit lag nog bij ons thuis, zitten allemaal spullen van jou in. Ik geef een korte glimp in de tas, er ligt een Marokkaanse deken in, een trui, en twee paar schoenen. Ik dacht dat het gelukt was. Ik had een paar dagen geleden mijn kasten opgeruimd, waarbij ik een grote boodschappentas vol met spullen waar ik geen nuttige bestemming meer voor wist, heb volgepropt. Mijn ouders waren op vakantie en ik zou een middagje lekker in hun tuin gaan chillen. Met voorbedachte raden heb ik de tas ingeladen in de auto. Uiteindelijk heeft de tas een plekje gekregen onder de trap. Niet direct zichtbaar voor een voorbijganger. Nu staat die weer voor mijn neus, terug bij af! ‘Bedankt mam!’
Ik pak de spullen thuis weer uit. Ik heb een grote Blokker box naast me staan, waar ik alles een voor een in mik. Net voordat ik de tas wil wegzetten zie ik op de bodem een blaadje liggen, ik pak het op en kijk ernaar. Ik herken het logo en de bekende naam ‘Jan’. Ik zie 10 schots en scheef geplakte zegeltjes aan de andere kant geplakt. ‘Mam!’.
Mijn moeder denkt, omdat Jan achter me woont, alle zegels, bonnetjes en actiecoupons spaar. Deze netjes in een potje in de keuken opspaar na elke boodschap, waarna ik enkele keren in het jaar met mijn potje aan de huiskamertafel ga zitten, de bonnetjes, zegels en coupons ga sorteren en daarna een voor een aflik zodat ik ze op de daarvoor bestemde verzamelkaarten plak. Niet dus!
Ik spaar niks! Het enige wat ik wel eens in een sociale bui doe, is vragen of de persoon achter me in de rij de zegeltjes wil hebben. Ik hou niet van zegeltjes, pasjes, stickers of weet ik veel wat! Ze zijn ten eerste te klein, en dat hebben ze vast expres gedaan, zodat je ze weer kwijt raakt in je portemonnee of kontzak. De pasjes vergeet je altijd, omdat je die eruit laat omdat je portemonnee anders te dik wordt. En bij de stickers gaat de anti-plak strip aan de achterzijde los, zodat de sticker opkrult en waardeloos in je portemonnee achterblijft. Nee niks voor mij!
Foldertjes daarin tegen vindt ik wel leuk om door te bladeren. Kijken wat ze bij de Lidll hebben en zoals iedereen in Nederland kijken we niet naar de aanbiedingen van de vlees- of groenteafdeling, maar naar de anti-food & drink section! Want korting is korting, en een koopje een koopje en daar houden we van!
Wil je echt heel slim inkopen doen en ongeveer 20% van je boodschappenuitgaven besparen volg dan deze aanwijzingen:
1. pak 5 puddingbakjes uit je kast
2. loop naar de deurmat en pak de actuele folders in je hand
3. zet een kopje thee en ga met de folders aan een grote tafel zitten
4. zet de 5 bakjes voor je neus
5. blader een voor een de folders door en knip de food- aanbiedingen uit.
6. Sorteer de uitgeknipte aanbiedingen op soort (koffie bij koffie en flessen cola bij cola)
7. Vervolgens pak je van iedere soort de goedkoopste aanbieding.
8. Ieder winkel heeft een eigen bakje, je legt de goedkoopste aanbiedingen in het bakje van de winkel.
9. Vervolgens pak je een schrijfblok en schrijf je per winkel op wat je moet halen.
Op deze manier bespaar je maar liefst 20% op de boodschappenbudget. En nu komt het echte probleem van de zegels, stickers, pasjes, coupons naar boven. Het verstoort het hele bovengeschreven proces! Je kan de stappen zeer gestructureerd uitvoeren, elke week weer opnieuw, maar als de winkels weer gaan gooien met acties! Dan raak je de tel kwijt. Misschien is de cola met een hamster wel goedkoper?
Nou ik begin er niet aan! Laat mij maar gewoon naar de winkel gaan waar ik heen wil op dat moment. En dat kan de Jan zijn als ik maar kort wil lopen, dat kan de Aldi zijn als ik bij mijn ouders stiekem spullen wil droppen of ergens waar ik toevallig voorbij rij.
Dus supermarkten geen folders meer over eten of drinken en géén acties meer, want dat scheelt!
* inspiratie met dank aan 'de tafel van vijf'
