Het is zondagmiddag. Ik kom net af van een monsterverkoop uit Elst. Ik heb geen één monstertje kunnen kopen, ze waren me iets te sjiek deze keer.
Een ander monstertje zit thuis op me te wachten. Ik doe haar riempje om en maak een wandeling. Ik heb nog dik twee uur om lekker van de zondag te genieten. Daarna Sinterklaas voor de neefjes en nichtje van mijn vriendin. Dat betekend druk, druk, drukker, drukst! Gevolg: een naar-huis-rit waarin we beide weer tegen elkaar zeggen "kids? nog even niet!" Dus ik besluit maar even te genieten.
Ik zet de nieuwe CD van Anouk op volume -20.0db. Ja hoe dat in elkaar zit dat weet ik ook niet, welke volumeaanduiding gaat nu in de min? Maar goed... het geluid komt eruit en hard! Heerlijk... Ik pak de stofzuiger en begin de banken aan de kant te duwen.... Met de muziek aan heb ik helemaal niet meer door dat ik aan het poetsen ben. De stofzuiger rolt achter me aan, dat die daarbij alle hoeken van de kamer raakt hoor ik niet meer. Het eerste nummer is gewoon een mooi nummer... Dus keihard meezingen! Ik hang de bankdekens buiten en gooi even lekker de deuren open van het erkertje.
Ik ga verder.....OP een gegeven moment komen de lekker rocknummers!.... Ik ben alleen dus mag best wat danspasjes maken. Nee ik kan niet goed dansen, dus als ik ECHT los wil gaan dan doe ik dat in mijn eentje! Ja Bo moet het ook ontgelden, die moet soms gewoon even gezellig meedoen.... Als ik gek ga zitten springen (dansen dus) dan spingt ze vanzelf blaffend om me heen....Dat ik haar daarbij soms even oppak, tja dat is niet echt normaal dat weet ik...
Van dat dansen, zingen en ook nog poetsen wordt je best moe en krijg je het warm... Ik trek me trui uit want het zweet staat me op de rug... in mijn t-shirt dans ik de hele cd nog uit! Precies genoeg tijd om de huiskamer en keuken schoon te maken.
Als laatste wil ik de bankdekens weer naar binnentrekken. Nu hopelijk zonder de plantenbak mét plantenbak én plant op de straat te gooien! (jep, echt gebeurd! geen doden en geen gewonden wel op mijn knieeen mét handveger en blik op de roermondsestraat!)
Ik kijk naar buiten en zie aan de overkant van de straat 3 jongens op de stoep staan. Ze zitten me aan te kijken en lachen naar me! Eentje steekt zijn duim omhoog...Ik kan niets meer als ik besef dat zijn zang en danskunsten hebben zitten te bekijken. Ik weet niet hoe snel ik de slaapkamer (aan de achterkant!) moet gaan poetsen....
maandag 30 november 2009
zondag 15 november 2009
hutje mutje
Tja daar zit je dan aan een ronde eettafel met ikea-stoeltjes erom heen. Achter me in de praktische keuken wordt macaroni klaar gemaakt. De hond ligt op de bank en de televisie is ons achtergrond geluid aan het opvullen.
We hebben een weekje vrij en we wilde even weg van de drukte, weg van het ‘moeten’. Dus via een vriendin gelukkig nog een huisje kunnen vinden, met een bubbelbad en zonnehemel erbij! Nou wat willen we nog meer? Vanmorgen de auto ingeladen. Beddengoed, handdoeken, kleren, toiletspullen, eten, drinken, brokken, wandelschoenen, bikini, dvd’s en niet te vergeten Rummicub. De auto bepakt, ter hoogte van Tilburg even de banden bijpompen, voordat we buikschuivend Katjeskelder bereiken. Na 1,5 uur zijn we huisje nr. 274 aan het zoeken tussen al zijn …-ling broertjes en zusjes! We hebben het gevonden! We moeten eerst door een kinderdeurtje met een leuke beschildering van ?? (ik heb geen idee waarschijnlijk een katje)
We maken een ronde door het huis en hebben zelfs een kinderspeelkamer. En een ie-nie-mi-nie wc’tje.
Daar zitten we dan samen op de bank. Net een wandeling gemaakt door het bos. Om het minder burgerlijk te maken, lopen we op de kleine paadjes en proberen we min of meer te verdwalen. Ervoor al even lekker gebubbeld en mijn boek uitgelezen. Nu lekker op de bank met Prison Break in de dvd-speler. Ja Michael kunnen we niet meer missen deze koude dagen.
We kijken elkaar aan en zeggen op het zelfde moment tegen elkaar dat dit niet echt onze vakantie is. Hoe meer ik eraan denk hoe vreemder ik het gaat vinden.
Waarom vinden mensen dit leuk? Als je een stad wilt bezoeken dan kun je toch ook gewoon uitstapjes gaan maken en daarna lekker je eigen bedje induiken? Is het dan al echt zo erg dat we ons eigen huis gaan ontvluchten om rust te vinden? Tijd voor onszelf? En daar hoort dan ook echt bij, alle spullen die je thuis nodig hebt om te overleven in de auto gooien, en vervolgens al die spullen weer neerzetten in een onbekend huisje, om het huiselijker te maken? Je moet echt aan alles hebben gedacht, van peper en zout tot toiletpapier!
De avonden kun je op een ongemakkelijke bank doorbrengen, op die zelfde bank kom je erachter dat je toch wel wat dingen bent vergeten. Waardoor een aantal voorgenomen zaken onmogelijk zijn geworden. Was je nu maar thuis dan had je het allemaal bij de hand gehad.
En wat betaal je er uiteindelijk allemaal voor? Juist toch wel een behoorlijk bedrag om hutje mutje van je vakantie te genieten, om dezelfde paadjes te lopen als alle andere parkbewoners, de supermarkt bezoeken waar je de buren tegenkomt die ook het zout zijn vergeten.
Nee echt niets voor mij!
Misschien maar gewoon een keer woningruilen met vrienden. Je hebt alles bij de hand, geen onbekend huis, niks betalen! En toch het gevoel dat je er even tussenuit bent en dat allemaal gratis! De pakketjes kunnen gewoon thuis afgeleverd worden en het vogeltje kan blijven staan.
Nu even de vaatwasser inruimen en dan maar eens kijken of mijn vriendin geen negerin is geworden onder de zonnehemel. Lijkt het toch nog of we naar een warm oord zijn geweest. Met een travelprogramma op de achtergrond kunnen we meepraten met alle mooie stukjes van de wereld! Die in vergelijking met de vakantieparken-wereld mij persoonlijk meer aantrekt!
We hebben een weekje vrij en we wilde even weg van de drukte, weg van het ‘moeten’. Dus via een vriendin gelukkig nog een huisje kunnen vinden, met een bubbelbad en zonnehemel erbij! Nou wat willen we nog meer? Vanmorgen de auto ingeladen. Beddengoed, handdoeken, kleren, toiletspullen, eten, drinken, brokken, wandelschoenen, bikini, dvd’s en niet te vergeten Rummicub. De auto bepakt, ter hoogte van Tilburg even de banden bijpompen, voordat we buikschuivend Katjeskelder bereiken. Na 1,5 uur zijn we huisje nr. 274 aan het zoeken tussen al zijn …-ling broertjes en zusjes! We hebben het gevonden! We moeten eerst door een kinderdeurtje met een leuke beschildering van ?? (ik heb geen idee waarschijnlijk een katje)
We maken een ronde door het huis en hebben zelfs een kinderspeelkamer. En een ie-nie-mi-nie wc’tje.
Daar zitten we dan samen op de bank. Net een wandeling gemaakt door het bos. Om het minder burgerlijk te maken, lopen we op de kleine paadjes en proberen we min of meer te verdwalen. Ervoor al even lekker gebubbeld en mijn boek uitgelezen. Nu lekker op de bank met Prison Break in de dvd-speler. Ja Michael kunnen we niet meer missen deze koude dagen.
We kijken elkaar aan en zeggen op het zelfde moment tegen elkaar dat dit niet echt onze vakantie is. Hoe meer ik eraan denk hoe vreemder ik het gaat vinden.
Waarom vinden mensen dit leuk? Als je een stad wilt bezoeken dan kun je toch ook gewoon uitstapjes gaan maken en daarna lekker je eigen bedje induiken? Is het dan al echt zo erg dat we ons eigen huis gaan ontvluchten om rust te vinden? Tijd voor onszelf? En daar hoort dan ook echt bij, alle spullen die je thuis nodig hebt om te overleven in de auto gooien, en vervolgens al die spullen weer neerzetten in een onbekend huisje, om het huiselijker te maken? Je moet echt aan alles hebben gedacht, van peper en zout tot toiletpapier!
De avonden kun je op een ongemakkelijke bank doorbrengen, op die zelfde bank kom je erachter dat je toch wel wat dingen bent vergeten. Waardoor een aantal voorgenomen zaken onmogelijk zijn geworden. Was je nu maar thuis dan had je het allemaal bij de hand gehad.
En wat betaal je er uiteindelijk allemaal voor? Juist toch wel een behoorlijk bedrag om hutje mutje van je vakantie te genieten, om dezelfde paadjes te lopen als alle andere parkbewoners, de supermarkt bezoeken waar je de buren tegenkomt die ook het zout zijn vergeten.
Nee echt niets voor mij!
Misschien maar gewoon een keer woningruilen met vrienden. Je hebt alles bij de hand, geen onbekend huis, niks betalen! En toch het gevoel dat je er even tussenuit bent en dat allemaal gratis! De pakketjes kunnen gewoon thuis afgeleverd worden en het vogeltje kan blijven staan.
Nu even de vaatwasser inruimen en dan maar eens kijken of mijn vriendin geen negerin is geworden onder de zonnehemel. Lijkt het toch nog of we naar een warm oord zijn geweest. Met een travelprogramma op de achtergrond kunnen we meepraten met alle mooie stukjes van de wereld! Die in vergelijking met de vakantieparken-wereld mij persoonlijk meer aantrekt!
Abonneren op:
Posts (Atom)