Je staat s’ochtends op, stapt de douche in en loopt met je natte haar naar de keuken. Je kijkt in je broodtrommel…. Drie kreumels kijken je aan en je hoort ze denken dat ze ook wel eens eruit willen want anders worden ze groen van gif! Je trekt je ijskast open en ziet in het vriesvak die vis liggen, die je in een opwelling hebt gekocht. Want vis is IN én gezond… Er liggen nog twee racketjes in, belangrijke wapens om af te vuren op de katers. Maar nee geen brood…! Het kastje linksboven wordt geopend, daar staan ze allemaal op een rij… een rij van ‘ik kan echt niet gegeten worden als ontbijt’ of ze staan in de rij ‘ik kan alleen maar met iemand anders erbij lekker zijn!’. Fock you all… dan maar geen ontbijt.
Mijn haar probeer ik een model te krijgen. Ach ja, model? Ik heb geen model… out of bed, wordt het vandaag… Ik kijk in de spiegel en zie dat ik hier ook wel eens mag poetsen.
Ik fiets naar mijn werk en bedenk me dat ik de was had moeten ophangen. Ik hoor mijn moeders stem ‘straks komt de spik erin!’. Op mijn fiets bekijk ik hoe mijn dag eruit gaat zien. Ik wordt er niet blij van. De outlook-blokjes bedekken mijn agenda. Ik zie een blokje van 15 minuten er tussenuit springen. Ok, dat wordt krap maar moet kunnen… Ik bedenk me dat als ik niet eet, ik bootje van het weertje kan laten genieten…
Ik stap van mijn fiets af en stal mijn fiets netjes in de fietsenstalling. Ik loop naar de ingang van het ziekenhuis. Mijn slippertjes hoor ik het klik-klak geluid maken. Maar het geluid is niet normaal. Ik til mijn voet op en zie dat over de gehele onderkant een scheur zit… g*dverdomme! Mijn fijne Ibiza-slippers… ze hebben me nachten door de Pasha gesleept. Ik moet ze een tweede leven geven… Ze hebben me zoveel danspasjes gegeven… Hoeveel het ook kost ik trek de stekker er nog niet uit. Ze moeten naar de schoenendokter! Hoe ga ik dat nou nog doen?
Wat kan je drukke dagen hebben… en wat kan je je daar ontzettend druk om maken!!!!
Ik fiets heerlijk met het zonnetje op mijn bolletje naar huis. Bootje staat altijd vrolijk me op te wachten… we rennen een stukje en ze springt al rennend tegen me aan. Wat een lief beest is het toch ! We eten bij thuiskomst samen een racketje, gewoon omdat het lekker is. Ik spring weer op mijn fiets naar mijn werk… Ik sluit mijn deur en duik in mijn werk. Om half 6 spring ik op mijn fiets en wandel rustig langs Jan zijn schappen om te zoeken wat ik lekker vind. Zodra ik het gevonden heb, neem ik nog lekker rosebiertjes mee en aardbeien! Lekker voor vanavond…
Slippers? Die komen morgen… of als ik zin heb… !
Ach druk? Dat maak ik zelf wel uit of ik me er druk om maak… !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten