Groningen 3 juli
Stoer maar ook sexy. Ik heb nog 10 minuten om mijn tas in te pakken.
Roze, dat ook nog... Roze sexy lingerie setje wordt het. Paar
baggybroeken, kort en lang. En een jumpsuit waar 'helaas' een knoopje
op de juiste plaats van kapot is. Ach wat erg..
Op het station nog een Zij- aan-Zij meegenomen. Mijn vriendin schuilt
zich als de 'obvious dyke' achter de toonbank haar ergens van herkent.
"Oke, Please laat het niet zo zijn dat.... Gelukkig..." Het gayweekend
kan beginnen...
We zijn volgeladen aangezien we op een camping in Groningen zitten, en
ja het moet DE camping zijn van roze zaterdag. Ik heb in mijn hoofd
het terugkerende ritueel dat plaats vond op de voetbaltoernooitjes die ik heb meegemaakt. Stap 1 spot de bullstrongs. Stap 2 spot DE girlfriend van de bullstrongs. Stap 3. Ontwijk deze girlsfriends, lukt dit niet volg de VLUCHT procedure.
Onze vriendinnen hebben de tent al opgezet en we rijden samen het
terrein op. Schattige camping...een aantal veldjes met tentjes,
caravans en leuke vw-busjes! We zetten een stap uit de auto en worden
direct door de buren begroet... We kijken elkaar, ik knijp mijn hand
iets steviger om het handvat van mijn koffer, zodat hopelijk mijn mond niet tever open hangt.
Oh my god! De witte jassen ontbreken, maar de keuringsdienst van waren is aanwezig!
Partytent, stoelen en tafel, omgeven door het kortharige ras... Gezond
gevormde kortharige, fleecejack en crocks dragende .... Tja dykes! De
echte... Ze zijn vriendelijk, heel vriendelijk... Ach ja gezellig.. We
blazen onze luchtbedjes op die ons weer even hard terugblazen, grrr
dat wordt een zware nacht!
We zetten ons buiten op het gras, iets minder voorbereidt dan onze
veldcrew, maar ja je leert met de jaren!
Er komt een klein, dun, raar lopend met een vlecht of draadachtig ding
in haar nek naar ons toe. Ze plant zich op onze deken....Puk! Hallo
puk, ik probeer te luisteren naar haar verhaal over demonstraties en vechten voor het homorecht, ONS homorecht! Want er wordt duidelijk gezegd dat wij het aan hun te danken hebben. Ik zie
een beeld van alternatieve uitziende mensen met demonstratieborden, vastgeketend
aan hekken, slapend in kraakpanden.... Ik dwaal af... Ff terug naar de
werkelijkheid, naar puks werkelijkheid. Want die is toch soms een
beetje raar.
Gelijke rechten willen hebben, maar wel eerst nog wat
dingen beter regelen voor ONZE mensen (rasechte Nederlanders) dan pas
de rest. Aparte wetten voor homo's. (oké dit schiet me al verkeerd binnen) 'Dat willen we toch juist
niet? Apart zijn? Of toch wel?'
Ik bedenk wat ik ervan vindt. Wil ik apart zijn? Ja ik wil uniek zijn, geen standaard, burgerlijk type, maar daarvoor ben ik niet lesbisch. Ik wil hetzelfde behandeld worden als de rest, hoef niet in de Spotlight maar wil wel een bijdrage leveren aan het meer accepteren in Nederland, maar ook de rest van de
wereld.
Hoor mij? Wat doe ik er nou eigenlijk echt aan? Romantische plaatje
van kraakpanden en demonstraties komt weer in mijn gedachten op. Ja
dat zou wat zijn geweest, maar die tijd is ook geweest.... De tijd van
het kortharige ras...
Nu is het tijdperk van de lipstick girl! lipstick girl ben ik niet,
maar voor mij staat THE Stick dan maar voor het spreekwoordelijke 'stokje'
en 'lip', voor de methode...
Er dient over gesproken te worden. Meningen moet je kunnen delen. De volgende keer zeg je
'hoi' en voordat je het weet wordt er op een verjaardag gezegd 'ik ken
er eentje, zie je niks aan en is best aardig'. Tja die tijd is het....
Je niet meer groeperen, nu is het aan alle homo's om zich te
integreren in de wereld die er gelukkig is ontstaan in Nederland. Want hokjes zijn er niet, die
creëer je grotendeels zelf!
Maar ik doe er zelf aan mee, ik zoek ook op internet gaykroeg,
gaypartys, gaycamping en dit weekend de gayparade.... Waarom? Vinden we het stiekem niet fijn om
soms even ons hokje weer op te zoeken, net als een hond zijn vertrouwde en veilige bench?
