Iedereen heeft het wel eens... echt K.*.T-momenten......
Het gevoel wat je krijgt als:
- je al boter op je boterham hebt gedaan, maar de vlokken zijn op
- voor je huisdeur staat maar de sleutel ligt nog bij de vertrekpunt op de tafel
- de douche uitzet en ziet dat er geen handdoek in de badkamer aanwezig is
- dronken thuis komen, en je bed nog moeten opmaken
- je bent aan het afwassen en je telefoon gaat
- de traditionele 'geen wc-papier'-moment
- je MOET tanken, maar hebt je portemonee vergeten
- enz.
Die momenten heeft iedereen wel eens.... en nu vanmorgen....
Ik stond lekker in de douche om 07:45... lekker haartjes wassen... nog even wat warmer en dan lekker op mijn rug laten splashen...! Even de tandenborstel en tandpasta erbij,.... om maar langer onder die warme straal te kunnen blijven staan (Als ik kon fohnen onder de douche, had ik het allang gedaan...!)
Schrob, schrob, links, rechts, onder ....... Bo......ve......AUW! 1 seconde had ik mijn hand niet onder controle... de tandenborstel maakt een onverwachte afwijking richting mijn oog!!! AUW! Tandpasta in mijn oog!!!! Ok, een nieuw K.*.T-moment geboren!
Ik zal vandaag wel alles met een frisse kijk bekijken.....
donderdag 28 augustus 2008
dinsdag 19 augustus 2008
De Amsterdammer in me....
De mensen die me kennen, die weten dat ik Amsterdam een leuke stad vind.. gelukkig woont mijn zus er en kan ik soms het amsterdamse wereldje opsnuiven in een weekendje Amsterdam. Maar als iemand me dan vraagt: "waarom trekt het je zo?" Ik heb er eerlijk gezegd niet echt een antwoord op... want ik hou eigenlijk ook heel veel van natuur, ruimte en knusheid.... wat is het dan?
Ik denk dat me de mentaliteit van de Amsterdammers me trekt. Een amsterdammer zal sneller tegen je aanlullen in de tram. Zal eerder zijn mening geven, zal er niet omheen draaien wat hij ergens of zelfs van jou vindt. Ik heb het idee dat een Amsterdam een sterker en zelfvertrouwendere individu is, dan bijvoorbeeld iemand van beneden de rivieren (*). Op een of andere manier denk ik dat bewoners van beneden de rivieren, voorzichtiger zijn met hun uitspraken, minder direct zijn en misschien vaker iets niet durven. Maar hoe kan ik dat eigenlijk weten, buiten mijn zus en haar vriend om ken ik bijna niemand uit Amsterdam... dus een betrouwbare conclusie is het niet. Aangezien een analytisch uitgevallen persoon ben...diende ik dit onverklaarbare gevoel verder uit te zoeken... zodat de vraag in mijn hoofd een antwoord krijgt.
Het blijkt dat er bedrijven in ons gekke landje bestaan die onze bevolking bestuderen....ze maken onderscheidt tussen 8 verschillende soorten burgers, te noemen (in begrijpbare taal):
1. Traditionele burgers, dit zijn de burgers die moralistisch, behoudend en plichtsgetrouw zijn.
2. Gemaksgeorienteerde burgers, De impulsieve en passieve consument die in de eerste plaats streeft naar een onbezorgd, plezierig en comfortabel leven.
3. Moderne burgerij, De conformistische, statusgevoelige burgerij die het evenwicht zoekt tussen traditie en moderne waarden als consumeren en genieten.
4. Nieuwe conservatieven, De liberaal-conservatieve maatschappelijke bovenlaag die alle ruimte wil geven aan technologische ontwikkeling, maar geen voorstander is van sociale en culturele vernieuwing.
5. Kosmopolieten, De open en kritische wereldburgers die postmoderne waarden als ontplooien en beleven integreren met moderne waarden als maatschappelijk succes, materialisme en genieten.
6. Opwaarts mobielen, De carrièregerichte individualisten met een uitgesproken fascinatie voor sociale status, nieuwe technologie, risico en spanning.
7. Postmaterialisten, De maatschappijkritische idealisten die zichzelf willen ontplooien, zich verzetten tegen sociaal onrecht en opkomen voor het milieu.
8. Postmoderne hedonisten, De pioniers van de beleveniscultuur, waarin experiment en het breken met morele en sociale conventies doelen op zichzelf zijn geworden.
Hetzelfde bedrijf heeft geconcludeerd dat Amsterdam en Utrecht veel meer postmodern georiënteerde jongeren binnen hun stadsgrenzenhebben, terwijl Den Haag en Rotterdam veel meer modern georiënteerde jongeren hebben. Ik denk zelf dat we als Venlonaren in het hokje van de moderne burgerij zitten.
In een ander artikel lees ik dat de stad Amsterdam haar stedelijke jongeren beter binnen de stadsmuren vasthoudt dan welke andere stad dan ook. De stedelijke jongeren komen en blijven... Ik geloof niet dat er maar één soort burger in Amsterdam is, alles soorten zullen er rondrennen, maar ik denk dat de postmoderne jongeren wel in een grote groep vertegenwoordigd zijn.
Het is me duidelijk.....Ik heb geen idee wat ik voor burger zal zijn... probeer voor de gein maar een postmodernisme uit te leggen.....Ik denk dat ik een kruizing ben tussen de moderne burger en de opwaarts mobielen.
Ik wil gewoon kunnen schakelen tussen de geborgenheid van mijn eigen directe woonomgeving en de dynamiek van een stad. Maar volgens mij mag ik dan nog even wat meer centjes gaan verdienen, om me uiteindelijk in deze situatie te mogen vestigen......
*(dit beeld heb ik by-the-way)
Ik denk dat me de mentaliteit van de Amsterdammers me trekt. Een amsterdammer zal sneller tegen je aanlullen in de tram. Zal eerder zijn mening geven, zal er niet omheen draaien wat hij ergens of zelfs van jou vindt. Ik heb het idee dat een Amsterdam een sterker en zelfvertrouwendere individu is, dan bijvoorbeeld iemand van beneden de rivieren (*). Op een of andere manier denk ik dat bewoners van beneden de rivieren, voorzichtiger zijn met hun uitspraken, minder direct zijn en misschien vaker iets niet durven. Maar hoe kan ik dat eigenlijk weten, buiten mijn zus en haar vriend om ken ik bijna niemand uit Amsterdam... dus een betrouwbare conclusie is het niet. Aangezien een analytisch uitgevallen persoon ben...diende ik dit onverklaarbare gevoel verder uit te zoeken... zodat de vraag in mijn hoofd een antwoord krijgt.
Het blijkt dat er bedrijven in ons gekke landje bestaan die onze bevolking bestuderen....ze maken onderscheidt tussen 8 verschillende soorten burgers, te noemen (in begrijpbare taal):
1. Traditionele burgers, dit zijn de burgers die moralistisch, behoudend en plichtsgetrouw zijn.
2. Gemaksgeorienteerde burgers, De impulsieve en passieve consument die in de eerste plaats streeft naar een onbezorgd, plezierig en comfortabel leven.
3. Moderne burgerij, De conformistische, statusgevoelige burgerij die het evenwicht zoekt tussen traditie en moderne waarden als consumeren en genieten.
4. Nieuwe conservatieven, De liberaal-conservatieve maatschappelijke bovenlaag die alle ruimte wil geven aan technologische ontwikkeling, maar geen voorstander is van sociale en culturele vernieuwing.
5. Kosmopolieten, De open en kritische wereldburgers die postmoderne waarden als ontplooien en beleven integreren met moderne waarden als maatschappelijk succes, materialisme en genieten.
6. Opwaarts mobielen, De carrièregerichte individualisten met een uitgesproken fascinatie voor sociale status, nieuwe technologie, risico en spanning.
7. Postmaterialisten, De maatschappijkritische idealisten die zichzelf willen ontplooien, zich verzetten tegen sociaal onrecht en opkomen voor het milieu.
8. Postmoderne hedonisten, De pioniers van de beleveniscultuur, waarin experiment en het breken met morele en sociale conventies doelen op zichzelf zijn geworden.
Hetzelfde bedrijf heeft geconcludeerd dat Amsterdam en Utrecht veel meer postmodern georiënteerde jongeren binnen hun stadsgrenzenhebben, terwijl Den Haag en Rotterdam veel meer modern georiënteerde jongeren hebben. Ik denk zelf dat we als Venlonaren in het hokje van de moderne burgerij zitten.
In een ander artikel lees ik dat de stad Amsterdam haar stedelijke jongeren beter binnen de stadsmuren vasthoudt dan welke andere stad dan ook. De stedelijke jongeren komen en blijven... Ik geloof niet dat er maar één soort burger in Amsterdam is, alles soorten zullen er rondrennen, maar ik denk dat de postmoderne jongeren wel in een grote groep vertegenwoordigd zijn.
Het is me duidelijk.....Ik heb geen idee wat ik voor burger zal zijn... probeer voor de gein maar een postmodernisme uit te leggen.....Ik denk dat ik een kruizing ben tussen de moderne burger en de opwaarts mobielen.
Ik wil gewoon kunnen schakelen tussen de geborgenheid van mijn eigen directe woonomgeving en de dynamiek van een stad. Maar volgens mij mag ik dan nog even wat meer centjes gaan verdienen, om me uiteindelijk in deze situatie te mogen vestigen......
*(dit beeld heb ik by-the-way)
vrijdag 1 augustus 2008
Omgaan met teleurstellingen
Iedereen heeft het wel eens moeten doen, de een wat meer dan de andere. Je had je voorbereid op iets anders, je had je verheugd op iets, maar dan loopt het net iets anders... en wat wordt je dan? Juist! Teleurgesteld...
Teleurgesteld is echt een stom gevoel. Teleurgesteld worden wil je niet, je wilt ook niet dat iemand in je teleurgesteld is.. en al helemaal niet in de zin van: "nee ik ben niet boos, ben alleen teleurgesteld..." Gadver!
Zo stapte ik ook het vliegtuig in Dusseldörf. Om 20:45 zouden we vertrekken.. alles ging goed.. spulletjes waren niet te zwaar, tickets waren aanwezig en we kwamen door de douane. Allemaal spannend natuurlijk, want we gingen en lange en verre reis maken naar Azië. We mochten het vliegtuig in, allemaal netjes in een rijtje, kaartje in onze hand met daarop stoel 45C en D, van de mooie mevrouw moesten we 'immer gradenaus und an die rechte seite'... zo gezegd zo gedaan.. we zaten.. Nou dat zat niet verkeerd, een lekkere stoel, daar kan ik best in slapen, gelukkig dat ik moe was van een slechte nacht slapen, ow en eerst een lekker filmpje kijken.. kom maar op! Die lucht in!
We zaten op de juiste hoogte... filmpje was aan, drankje in de hand, dekentje over me heen... ff die stoel naar achteren...KUT! mijn stoel deed het niet... dus dan maar in 90-graden het land over.. grrr.. tegenvaller nr.1
2 minuten later dacht mijn voorste buurman, dat is een goed idee... KLAP die stoel naar achteren..... Grrr... We lagen zowat in de ik-ben-bij-de-kapper-mijn-haar-aan-het-wassen-houding. oke...! Het begint goed... !
Soortgelijke teleurstelling zag ik in de bus in Vietnam. We zaten in een tourbus, voor zo'n 6 uur. Aan de andere kant van het gangpad zag ik een soortgelijke scene zich afspelen. Een jonge heer gooit zijn stoel naar achter, en plaats bijna zijn achterhoofd op de schoot van het achterzittende meisje. Het meisje kijkt haar vriendin met een alleszeggende blik.. wat een aso! Godver! Die heb ik weer voor me-blik...! Zei kon niet naar achteren omdat ze de laatste stoel had... ja jommer..!
Wat ik me afvroeg tijdens die 5,5 uur rijden en 6 uur vliegen... kun je beter met een teleurstelling omgaan als die:
1. zich meteen voordoet? Bijvoorbeeld je komt een bus of vliegtuig in, en de stoelen staan allemaal hutje-mutje, alle leuningen naar achteren, en dus meteen de confrontatie met de teleurstelling.... óf
2. er eerst niet lijkt te zijn, en dan ineens pats-boem! verandert het in een onaangenamere ruimte om te bivakkeren....
Ik denk namelijk het eerste, dan heb je nog niet genoten van hoe het had kunnen zijn.... "het niet beter weten gevoel". Zo konden we in de drie landen (Vietnam, Cambodja en Thailand) ook niet alles zien in 4 weken, we moesten keuzes maken.. en zolang niet weet wat je hebt gemist, is het ook niet erg om dingen over te slaan.....
Accepteren en loslaten is het geworden, gedurende de vakantie...
Teleurgesteld is echt een stom gevoel. Teleurgesteld worden wil je niet, je wilt ook niet dat iemand in je teleurgesteld is.. en al helemaal niet in de zin van: "nee ik ben niet boos, ben alleen teleurgesteld..." Gadver!
Zo stapte ik ook het vliegtuig in Dusseldörf. Om 20:45 zouden we vertrekken.. alles ging goed.. spulletjes waren niet te zwaar, tickets waren aanwezig en we kwamen door de douane. Allemaal spannend natuurlijk, want we gingen en lange en verre reis maken naar Azië. We mochten het vliegtuig in, allemaal netjes in een rijtje, kaartje in onze hand met daarop stoel 45C en D, van de mooie mevrouw moesten we 'immer gradenaus und an die rechte seite'... zo gezegd zo gedaan.. we zaten.. Nou dat zat niet verkeerd, een lekkere stoel, daar kan ik best in slapen, gelukkig dat ik moe was van een slechte nacht slapen, ow en eerst een lekker filmpje kijken.. kom maar op! Die lucht in!
We zaten op de juiste hoogte... filmpje was aan, drankje in de hand, dekentje over me heen... ff die stoel naar achteren...KUT! mijn stoel deed het niet... dus dan maar in 90-graden het land over.. grrr.. tegenvaller nr.1
2 minuten later dacht mijn voorste buurman, dat is een goed idee... KLAP die stoel naar achteren..... Grrr... We lagen zowat in de ik-ben-bij-de-kapper-mijn-haar-aan-het-wassen-houding. oke...! Het begint goed... !
Soortgelijke teleurstelling zag ik in de bus in Vietnam. We zaten in een tourbus, voor zo'n 6 uur. Aan de andere kant van het gangpad zag ik een soortgelijke scene zich afspelen. Een jonge heer gooit zijn stoel naar achter, en plaats bijna zijn achterhoofd op de schoot van het achterzittende meisje. Het meisje kijkt haar vriendin met een alleszeggende blik.. wat een aso! Godver! Die heb ik weer voor me-blik...! Zei kon niet naar achteren omdat ze de laatste stoel had... ja jommer..!
Wat ik me afvroeg tijdens die 5,5 uur rijden en 6 uur vliegen... kun je beter met een teleurstelling omgaan als die:
1. zich meteen voordoet? Bijvoorbeeld je komt een bus of vliegtuig in, en de stoelen staan allemaal hutje-mutje, alle leuningen naar achteren, en dus meteen de confrontatie met de teleurstelling.... óf
2. er eerst niet lijkt te zijn, en dan ineens pats-boem! verandert het in een onaangenamere ruimte om te bivakkeren....
Ik denk namelijk het eerste, dan heb je nog niet genoten van hoe het had kunnen zijn.... "het niet beter weten gevoel". Zo konden we in de drie landen (Vietnam, Cambodja en Thailand) ook niet alles zien in 4 weken, we moesten keuzes maken.. en zolang niet weet wat je hebt gemist, is het ook niet erg om dingen over te slaan.....
Accepteren en loslaten is het geworden, gedurende de vakantie...
Abonneren op:
Posts (Atom)